روایتی از پارکی که برای دو قشر پیر و کودک

کردستان/ سالمندان قطعه گم شده در پازل برنامه ریزی های شهری مدیران

مدیران شهری، سالمندان را در پازل برنامه ریزی های شهری خود قرار دهند و نسبت به آنها بی تفاوت نباشند.

سالمندان قشر ارزشمند و سرمایه ی هر جامعه ای است که احترام به حقوق آنان وظیفه ی افراد تک تک افراد جامعه و نهادهای مدنی است. این قشر مهم نیازمند توجه بیشتر و تلاش برای احقاق حقوق آن هاست.

مسئله ای که تا کنون بطور کامل انجام نشده است، عدم توجه و اهتمام به حقوق سالمندان در مبلمان شهری، برنامه های فرهنگی، نهاد های مدنی و سیاست های رفاهی به طور واضح قابل مشاهده است.

مبلمان شهری به مجموعه وسیعی از وسایل، اشیاء، دستگاه ها، نمادها، خرده بناها، فضاها و عناصری که استفاده عمومی یا ویژه قشر خاصی از جامعه مانند کودک، معلول، سالمند و… باشد، گفته می شود. 

محیط شهری باید توانایی پذیرش افراد و تامین خدمات رفاهی برای کلیه اقشار جامعه را داشته باشد، در غیر این صورت می توان گفت که عدالت شهروندی رعایت نشده، چرا که همه ی شهروندان نمی توانند به راحتی از این فضاها استفاده نمایند.

شرط لازم و کافی به منظور حضور سالمندان در محیط شهری داشتن مبلمان شهری مناسب است. بی توجهی به این قشر در بلند مدت خسارت های اقتصادی- اجتماعی عظیمی به همراه خواهد داشت. بنابر این نیاز است که مدیران شهری، سالمندان را نیز در پازل برنامه ریزی های شهری خود قرار دهند و نسبت به آنها بی تفاوت نباشند.

 اینجا پارک کودک شهر من است که پاتوق و محلی برای استراحت و سرگرمی همیشگی پدران و پدربزرگ های ما شده است.

از طرفی نیز برخی آنجا را برای محل کاسبی انتخاب کرده و مشغول به فرش ریسه های تسبیح، انگشتر، کت زمستانی، چاقو و … شده اند.

در گوشه و کنار این پارک عده ای را دور هم می بینیم که مشغول به بازی بومی محلی”نه ریز یا ریزان”،”دامه” و “دومینه” هستند.

خلاصه کلام این پارک زیبا با وجود اینکه نامی کودکانه دارد، اما محلی دنج برای میان سالان و سالمندان سقزی شده که روزهای خود را در آن سپری می کنند و بر خلاف اسم واقعی پارک، حتی یک کودک هم در آنجا دیده نمی شود مگر در برخی فصول سال که دیگر نیاز به ادغام کودک و پیر در یک فضای کودکانه هستیم.

 

حضور سالمندان که حیات و نشاط زندگی هستند، عمر دوباره را به جامعه بازمی گرداند ولی نبود مکانی مناسب حال و روزگار آنها، در شهرستان سقز لزوم توجه بیشتر به احداث مکان های فرهنگی و اجتماعی برای تمام اقشار جامعه خصوصا افراد مسن را الزامی می کند.

 فضای که برای افراد مسن جامعه احداث شده و تمام نیازهای آنها را به مقتضای شرایط سنی آنها فراهم کند تا دیگر تجمع عمده آنها در پارک کودک نباشد، پارکی که به واسطه کم کاری مسئولان رنگ و بوی دیگر به خود گرفته است و از نام کودکانه به رنگ پیرانه تغییر کرده است.

 لزوم توجه بیشتر به افراد مسن جامعه کاری است که نیاز به عزمی راسخ و همتی والا دارد تا تمامی افراد جامعه را از هر سنی که هستند از تمام نعمت های الهی که تقسیم آن به دست مسئولان است، بی نصیب کند.

 در نهایت تجمع دستفروشان در این پارک در فصولی که کودکان به خانه کودکانه خود باز می گردند فضا را برای آنها ناامن کرده و لزوم ساماندهی دست فروشان و جمع آوری و انتقال آنها به مکانی مناسب الزامی بوده تا از وقوع حوادث و اتفاقات ناگوار بکاهد.

 سالمندان گنجینه های زندگی هستند که بی توجهی به آنها و نادیده گرفتن حضور آنها در کنار دیگر افراد کاری بس ناجوانمردانه و غارت عمر آنهاست.

پارک کودک سقز از نگاه دوربین

پارک کودک سقز از نگاه دوربین

***

پارک کودک سقز از نگاه دوربین

***

پارک کودک سقز از نگاه دوربین

***

پارک کودک سقز از نگاه دوربین

***

پارک کودک سقز از نگاه دوربین

***

پارک کودک سقز از نگاه دوربین

***

پارک کودک سقز از نگاه دوربین

***

پارک کودک سقز از نگاه دوربین

***

پارک کودک سقز از نگاه دوربین

***

پارک کودک سقز از نگاه دوربین

***

پارک کودک سقز از نگاه دوربین

***

پارک کودک سقز از نگاه دوربین

***

پارک کودک سقز از نگاه دوربین

***

پارک کودک سقز از نگاه دوربین

***

پارک کودک سقز از نگاه دوربین

***

پارک کودک سقز از نگاه دوربین

***

پارک کودک سقز از نگاه دوربین

***

پارک کودک سقز از نگاه دوربین

منبع: شبکه اطلاع رسانی راه دانا