در برنامه ترنج مطرح شد:

چگونه به فرزندانمان احترام به سالمند را بیاموزیم؟

برنامه " ترنج " رادیو گفت و گو با موضوع ، تکریم سالمندان و پیامدهای آن در خانواده ، با حضور دکتر سید فاطمه سیدهاشمی ، دکترای عصب شناسی و دکتر الهام درستیان ، روانشناس، مشاور خانواده و مدرس دانشگاه روانه آنتن شد.

برنامه ” ترنج ” رادیو گفت و گو با موضوع ، تکریم سالمندان و پیامدهای آن در خانواده ، با حضور دکتر سید فاطمه سیدهاشمی ، دکترای عصب شناسی و دکتر الهام درستیان ، روانشناس، مشاور خانواده و مدرس دانشگاه روانه آنتن شد.

ترنج : چرا می گویند سالمندان برکت خانواده هستند و وجودشان سبب مهر در خانواده است و به چه صورت نحوه برخورد صحیح با آنها را به نسل جوان بیاموزیم؟

درستیان : خرد و تجاربی که فرد در دوران سالمندی به آن دست پیدا می کند و نوع ارتباط و دیدگاهی که انسان در این دوره کسب می کند و حفظ خانواده ای که تا این سن آنها را در کنار هم نگاه داشته است و سعی کرده است علاوه بر رشد جسمی آنها ، از نظر عاطفی و روحی ارتقا دهد سبب می شود اصطلاحا وجود آنها مایه برکت باشد.

ترنج : پیامد احترام گذاشتن به سالمندان از سوی بزرگترها در نسل های جدید چه خواهد بود؟

سیدهاشمی : در دین اسلام وجود سالمند در خانواده به وجود پیامبر در میان امتش تشبیه شده است.زمانی که پیامبر برای امتش دعا می کند برکت به آن مردم می رسد و همینطور سالمند نیز با دعای خود این موهبت را به خانواده خواهد آورد.بنابراین حضور سالمندان در خانواده برکت و مهر به همراه خوهد داشت. 

زمانی که بزرگترها به جای اینکه صرفا آموزش کلامی داشته باشند ، در رفتار خود این موضوع را به فرزندان انتقال دهند نوعی یادگیری پنهان اتفاق می افتد.وقتی کودک می بیند پدر و مادرش به بزرگتر خود احترام می گذارد و ساعت های زیادی از عمر خود را صرف آنها می کند نیازی به آموزش های کلامی به صورت گسترده نیست، چرا که آموزش به صورت ناخودآگاه اتفاق می افتد و این موضوع بخش جدایی ناپذیر ذهن کودک می شود و بزرگسالی آن کودک نیز به همین منوال پیش خواهد رفت.

بنابراین کاری که با رفتار ما صورت می گیرد یک فرهنگ سازی عمیق است و هرگز ناپدید و دستخوش تغییرات زمانی و ساختاری جامعه نخواهد شد. 

ترنج: سالمندان به دلیل بزرگ بودن، می توانند رهبر و راهنما باشند و از سوی دیگر به دلیل حس کنترل گری آنها ممکن است رنگ دخالت به خود بگیرد.چگونه می توان این موضوع را مدیریت کرد؟

درستیان : ارتباط میان سالمندان و خانواده کاملا دو طرفه است و نکته ای که در رابطه با آن باید در نظر گرفت این است که در خانواده سو گیری صورت نگیرد.

به عنوان مثال یک کودک با روند خاصی توسط پدر و مادر خود در حال تربیت شدن است.پدر بزرگ و مادربزرگ نوه خود را خیلی دوست دارند و می خواهند آزاد باشد و هر کاری دوست دارد انجام دهد و آنچه که می خواهد برایش فراهم باشد که این مورد نوعی سو گیری است که در روند کار پدر و مادر کودک اختلال ایجاد می کند.طبیعتا پدر و مادر این تداخل را دوست ندارند.

از طرف دیگر پدر و مادر نیز نباید این موضوع را فراموش کنند که پدر و مادر بزرگ مهر و عشق بی قید و شرط به نوه خود دارند که در حال حاضر در جامعه به این صورت وجود نداشته باشد و همین مهر می تواند در بزرگسالی اعتماد به نفس را برای فرزندان به همراه داشته باشد.

بنابراین این یک ارتباط دو طرفه است.به این معنا که هم پدر و مادر به این موضوع آگاه باشند که فرزندشان به مهر بی قید و شرط نیاز دارد و هم پدرو مادربزرگ آگاه باشند که رفتار ما سبب ایجاد تداخل در سیستم خانواده خواهد شد.

سید هاشمی : نیاز واقعی سالمندان را شناسایی کنیم و از منابع موجود بهره ببریم.تا زمانی که سالمند درگیر بیماری های محدود کننده شدید نباشد و خانواده دچار استیصال واقعی نشده باشد قابل کنترل است و با یادگیری و شناختن مسیری که باید طی شود توسط سالمند و اطرفیان آنها می توان سطح کیفی بسیار خوبی برای سالمند خود فراهم کنیم به نحوی که هم او از کنار ما بودن راضی باشد و هم ما از وجود او لذت ببریم.

منبع: رادیو گفت و گو