یادداشت سالمندان

حذف آژیسم و تبعیض سنی بایستی از صحنه تصمیم گیری ها

از نظر سازمان جهانی هرگاه جمعیت سالمندان کشوری از مرز 7% جمعیت آن کشور بگذرد، آن کشور در آستانه پیر شدن است و هرگاه این آمار به بالای 8% برسد ، عملکرد آن جامعه پیر تلقی می شود.

 سالمندان نیازها و مشکلات فراوانی دارند که بسیاری از این نیازها بین همه سالمندان در همه جای دنیا مشترک است و برخی از این نیازها با توجه به جوامع متفاوت است که مثلا مشکلات درمانی، مشکلات ایاب وذهاب، و مشکلات اقتصادی در همه جای دنیا بین سالمندان مشترک است البته با ضعف و شدت به هر حال مهمترین مشکلات سالمندان ما در وهله اول مشکلات درمانی و بیمه ای است  و در مرحله بعد مشکلات اقتصادی و کاهش سطح درآمد، مشکلات رفت آمد و فقدان سرویس های حمل و نقل مناسب سازی شده، نبود اماکن تفریحی و ورزشی ویژه سالمندان جهت گذران اوقات فراغت، مشارکت بسیار ضعیف سالمندان در فعالیتهای اجتماعی و حضورکمرنگ آنان در جامعه، انزوا و خانه نشینی سالمندان و بسیاری از مشکلات دیگر که اگر در یک جمله آنها را خلاصه کنم می توانم بگویم که مهمترین مشکلات سالمندان ما زندگی در شهر وجامعه ای است که برای آنان طراحی نشده و در برنامه ریزیها این گروه مغفول مانده اند، این آژیسم یا تبعیض سنی مسئله  ای است که خواسته یا ناخواسته موجب تمامی این مشکلات شده است.

%d8%b9%da%a9%d8%b3-%d8%af%da%a9%d8%aa%d8%b10

آژیسم و تبعیض سنی بایستی از صحنه تصمیم گیری ها حذف شود، نمی شود بگوئیم چون جوانان،  این همه مشکل دارند پس فعلا پرداختن به سالمندان محلی از اعراب نداشته و عقلانی نیست- همه مشکلات ما از یک جانبه نگری و یک بعدی نگریستن است، به واقع اگر امروز برای سالمندان فکری اساسی نشود تاوانی سنگینی را در آینده و جامعه پس خواهد داد که جبرانش به این سادگی ها نیست، مسئولان و همه ما  باید به این نکته باور داشته باشیم که هر قدمی که در راستای رفاه و خدمت رسانی به سالمندان برداریم، در حقیقت صندوق پس اندازی است برای آینده نه چندان دور ما، زیرا که سالمندی موهبتی است که خداوند به همه افراد بشر عطا کرده و دیری نخواهد پایید که همه ما پیر خواهیم شد وعاقل آن است که اندیشه کند فردا را.

شهرهای دوستدار و حامی سالمند بایستی در دستور کار قرار بگیرد، به این معنی که مسئولان در تمامی امور مربوطه به جامعه و در تمام برنامه ریزی ها به سالمندان به عنوان قشر صاحب اندیشه، صاحب خرد،  با تجربه، دارای حرمت و عزت نگاه کرده و مسائل مربوط به آنان را در دستور کار قرار دهند که دراین راستا فرهنگ سازی و آموزش کودکان و نوجوانان در خصوص احترام به سالمند وآموزش عملی به آنان از درجه اهمیت بالایی برخوردار است مثلا در نظر گرفتن صندلی مخصوص سالمندان در اتوبوس های واحد یکی از این موارد است گرچه در جوامع پیشرفته دیگر حتی کار از طراحی اتوبوس هایی که با لابر ویژه معلولان و سالمندان را دارند گذشته و برای نشان دادن شأن و جایگاه سالمندان و لزوم احترام به انان این اتوبوسها به گونه ای طراحی شده که برای سوار شدن سالمندان اتوبوس خم می شود و به پائین ترین سطح می آید یعنی تواضع در برابر بزرگان.

دکتر امیر ولی عضدزاده
رئیس اداره بهزیستی اردکان
وکارشناس امور سالمندان
(MPH بیماری های سالمندان)

منبع: رئیس اداره بهزیستی اردکان