چطور به زندگی افراد سالخورده معنا ببخشیم راموشی می‌سپاریم،

سالمندان را دوست داشته باشیم

روزگاری را به کار و جنب و جوش مشغول هستیم، آنگونه که شبانه‌روز خود را گم می‌کنیم، آنچنان غرق در زندگی می‌شویم که خود را به فراموشی می‌سپاریم،

 روزگاری را به کار و جنب و جوش مشغول هستیم، آنگونه که شبانه‌روز خود را گم می‌کنیم، آنچنان غرق در زندگی می‌شویم که خود را به فراموشی می‌سپاریم، اینک به مرحله‌ای رسیده‌ایم که بیش از پیش نیاز به محبت و همراهی داریم.

در حالی که فرزندان هر کدام به دنبال سرنوشت خود رفته‌اند و درگیر زندگی و مسائل خودشان ‌شده‌اند. وقتی از مقابل پارکی عبور می‌کنیم، افراد سالخورده و عصابه‌دستی را می‌بینیم که روی نیمکت‌ها نشسته‌اند، اگر به درددل آنها گوش فرا دهیم شاید از تنهایی گله‌مند باشند.

انزوا برای سالمندان فقط یک کلمه نیست بلکه پر از اندوه و غم‌ است، تنهایی شاید در مدت زمان کوتاهی لذت‌بخش باشد، ولی آن هنگام که تمام ایام هفته و سال تنها باشید بسیار ملال‌آور خواهد بود. در این‌گونه شرایط هر چه والدین ما از حمایت‌های خانوادگی بهتری برخوردار باشند احساس ناخوشایند جدا بودن از دیگران که منشا بسیاری از ناراحتی‌های روحی و جسمانی است کمتر خواهد داشت.

با در نظر گرفتن نکات زیر می‌توانیم به زندگی افراد سالخورده بهتر معنا ببخشیم: یکی از وظایف اصلی فرزندان نسبت به والدین سالمندشان اختصاص دادن وقت معینی در هفته برای سرزدن به آنهاست.

۲۴۲۵۰۷۴۰۹۰۹

گاهی اوقات والدین یک موضوع یا خاطره‌ای را بارها برایتان نقل می‌کنند، هرگز به آنها نگویید: «وای مامان بسه به خدا همش رو حفظ شدم» سعی کنید اشتیاق خود را برای شنیدن صحبت‌هایشان نشان دهید.

به احساسات سالمندان توجه کنید، همدلی داشته باشید و از لحاظ عاطفی به آنها روحیه بدهید. همچنین می‌توانید والدین خود را تشویق کنید به جای فکر و خیال، کاری را که در حد توان‌شان است انجام دهند این رفتار احساس ارزشمندی، مهم و مفید بودن را در آنها ایجاد می‌کند.

در این مرحله از زندگی سالمندان هرگز مایل نیستند کسی درباره اشتباهاتی که در گذشته مرتکب شده‌اند به آنان خرده بگیرد، زیرا گذشته قابل ترمیم نیست و با چنین برخوردی فقط از عزت نفس آنها می‌کاهید، از سوی دیگر می‌توانید با استفاده از تجربه‌های والدین خود یاد بگیرید چگونه در مسیر زندگی با انواع بحران و دشواری‌ها کنار بیایید.

شاید در برخی مواقع به این فکر کنید که پدر و مادرتان در دوران جوانی شما بدون آنکه بدانند در حق‌تان کوتاهی کرده‌اند و همین امر باعث ناراحتی شما بشود. حتی اگر فکر می‌کنید آنها هیچ کاری برایتان نکرده‌اند این واقعیت را در نظر بگیرید که اکنون زمان پیدا کردن مقصر نیست، شاید والدین‌تان دلایل خاصی برای رفتار خودشان داشته باشند که هرگز شما را قانع نمی‌کند پس بهتر است تحت هیچ شرایطی زحمات آنها را فراموش نکنید.

عده‌ای از افراد سالمند مدام از همه‌چیز انتقاد می‌کنند و گله‌مندند، شاید بهتر باشد در این‌گونه شرایط اگر کاری از دست‌تان برنمی‌آید فقط با صبوری به حرف‌هایشان گوش فرا دهید. بهتر است یاد بگیریم «چطور باید سکوت کنیم»، زیرا تحقیقات نشان داده است سکوت کردن و گوش دادن در مقابل انتقادهای سالمندان بهترین شیوه است.

زندگی مانند دایره‌ای است که می‌چرخد، روزی ما هم سالمند خواهیم شد، پس بیاییم با غنی کردن اوقات فراغت و حمایت کردن از افراد سالخورده به زندگی آنها معنا ببخشیم، زیرا بزرگان و سالخوردگان نعمتی در زندگی ما هستند که وقتی از دست بدهیم‌‌شان، ارزش واقعی آنان نمایان خواهد شد.

0
منبع: روزنامه فرهیختگان